تنهایی را در گوش باد زمزمه کردم.لبخند زد و گریخت.

خواستم در کنار رودی بیاندازمش رود فریادی زد و سریع تر گذشت.

به بالای کوهی بردمش به پایین پرتابش کرد.

خواستم که به پرنده نامه رسانی بسپارمش.ناله کنان مرا ترک گفت و به هوا پرید.

ناچار با تنهایی خود در زیر درخت تنومندی اتراق کردم. درخت چه با محبت مرا پذیرفت! و وقتی کوله بار تنهاییم را دید با من به همدردی پرداخت و به گفتگو نشست. آخر او نیز طعم رک تنهایی را چشیده بود.

برایم گفت که چگونه از تنهایی نردبانی ساخت برای سربلندی اش و اینکه تنهاییی هدیه ایست به همه انسانها و اینکه می توان از تنهایی معراجی به بلندای آسمانها گشود.

این را هم باید گفت که تنهایی برای خود هرکس و متعلق به اوست. می توان در تنها بود و در جمع بود. و از دیگران احساس تنهایی را گرفت و به آنها شادی و عشق و ایثار و شور زندگی بخشید. تنهایی پل رسیدن به خود است. پل خودآگاهی و متحول شدن و چه درسها از آن و از هر چیز و هر حادثه و مسیله ای در طول زندگی و تاریخ و اجتماع می توان آموخت!

تنهایی ابزار رسیدن به دست نیافتنی هاست. ابزار بزرگ شدن - طلوع کردن . ابزار فکر و اندیشه و دگرگون ساختن. ابزرا کمال تا سر حد انسانیت و رسیدن به مقام بالای اشرف مخلوقات یعنی دوست صمیمی خدا بودن.

و رسیدن . . .

. . .

 ولي به اعجاز باران باور دارم

به توانايي بالندگى انسان

 و به سِحربلبلان سحرگاهى

وبه هرچه تاثير گذار است.

زيرا يقين دارم كه انسان ، با شور و خرد و آگاهي و با نعمتهاى گرامى معنويت ، حق تعيين سرنوشت و آزادى ، مي تواند دوباره به سوى قله هاى رفيع انسانيت و جايگاه واقعى خويش ، يعني جانشيني خدا ، قدم بردارد ، به اميد چنين روز پرشكوهى . . .

چه خوبست که در نقد بدترین انسانها نیز ، لب به بدگویی و ناسزا و لعن و نفرین نگشاییم ؛ و با عقلابیت و استدلال و احترام او را نقد کنیم.

موفق باشید

خدايا ! از تو به خاطر الطاف بيكرانت سپاسگزارم ! به هرچه مي نگريم ، لطف و مهر و روي و حضور تو در آن متجلي است. باز هم سپاهي از كرم بي نهايتت بر ما ارزاني داشته اي : برف !

سپاهيان برف در اين ايام حج ، لبيك گويان و ثناخوان ، بر ما و تيرگي هاي انسان و اعمال انسان مي بارد.همه درختان را مي بينم كه از حيرت اين مهر و نعمت و بركت جامه بركنده و همه با دستهايي رو به سوي تو ، صف به صف به پا خواسته اند !

و سپاه لطفت چه آرام و متين و با شكوه بر ما مي نشيند. هركدامشان آيه اي پپرعظمت از نام و افعال تو هستند. و حتي گاهي خود اين سپاهيان نيز از شكوه تو به رقص در مي آيند و ولوله اي در ميانشان در مي گيرد.

باز هم رحمتي و باز هم نسيمي روحبخش براي استفاده اين خاكيان ، براي معطر شدنشان ، و باز هزاران افسوس از انسانهاي غافل نادان خودمحور برعكس !

چه رويايي درختان و زمينيان را مي بينم كه در مسير سپاه افلاك چگونه صف به صف و پر نياز دست به ملكوت بلند كرده اند ؛ باشد كه در اين ماه ، در اين زمستان بي نور ، توشه اي برگيرند از براي حركت خود ، كه زمستان ، نه فصل نشستن و خوابيدن كه فصل بيداري و ايستگاه برگرفتن است.

ايستگاه پخش توشه هاي آسماني و يا حتي ايستگاه پر ! اين برفها كه از آسمانها به زمين مي بارند ، همه پر هستند براي ما . براي مايي كه مي خواهيم به سوي رسيدن بال بگشاييم. آن قدر هم فراوان است كه به هر كس هر چه خواهد مي رسد ، - اصلا اين خصوصيت رحمات خداست.- بستگي به من و تو دارد.

طبيعت از ما جلوتر است ، با گرفتن و قدر دانستن اين توشه ها ، چند صياحي ديگر جوانه مي زند و به بلوغ مي رسد و حركت خود را پر بارتر ادامه مي دهد.وهزاران سال بارها اين كار را انجام داده ، باشد كه براي ما درس باشد و كمي انديشه كنيم ! ! !

به نام خدا

از تاريخ اول بهمن ماه ،انتشار روزنامه اعتماد ملي به صاحب امتيازي آيه الله مهدي كروبي آغاز شد. گرچه من در انتخابات به ايشان راي نداده ام ، اما همواره از صداقت و صراحت و شجاعت ايشان و اينكه پاسدار واقعي انقلاب هستند اذعان دارم. به ايشان و هيئت تحريريه روزنامه و حزب متبوعشان اعتماد ملي ، تبريك مي گويم و اميدوارم كه در راه اصلاحات وحراست از كيان ايران و ايرانيان موفق و پيروز باشند.

در ضمن جا دارد كه در اين جا آرزو كنم كه كمي فضاي كشور باز تر شوند و شاهد شكل گيري روزنامه ها و احزاب پيشرو باشيم. ودر نهايت هم از مسولاني كه در اقدامي غيرقانوني از فعاليت شبكه ماهواره اي صبا ممانعت به عمل آوردند ، گلايه دارم.

به اميد ايراني آزادتر ، آبادتر و شكوفاتر.