ماوای واقعی گوهر وجودی انسان ، وصلتگاه پرشور و جاودانی معشوق حقیقی انسان ، تجلیگاه روحانی همه آرزوها ، ارزش واقعی انسانیت ، شهر افسانه ای کودکان فهیم ، آرزوی همه وجدانهای پاک بشری و . . .

. . . میعادگاه و محراب پر شکوه دیدار انسان و خدا ... ، . . . و ساییدن سر به خاک وصال او ، بی  ((خود)) شدن ، ((همه)) ، او شدن ، غرق در او ، غرق در آفریدگار بزرگ و مهربان جهانیان ، دوستدار و دوست همیشگی انسانها . . .

. . .

قسمتی از نوشته های من در مورد بهشت

از اینکه نظر میدید بینهایت متشکرم.

به نظر من همیشه و مخصوصا این زمان بیش از پیش به آرا و کتابهای معلم و استاد شهید دکتر علی شریعتی نیازمندیم.

درود خداوند بر او باد و امیدوارم که دشمنان او بیش از پیش رسوا و گوشه نشین شوند.

( نه با حذف و ترور شخصیتی بلکه با بالارفتن آگاهی مردم)