به نام خدا

سلام

در جايي با دوستان نشسته بوديم ؛ يكي از آنها تعريف ميكرد كه در نزديكيشان دختر وپسري با هم ازدواج كرده اند ، با كمترين چشم داشتي ، چون تنها وجود يكديگر را مي خواستند و دختر مهريه اش فقط يك شاخه گل رز بوده است.

دوستمان اين جريان را با حسرت وصف مي نمود ؛ يكي از دختراني كه در جمع بود به او گفت كه : همه دخترا اگر فرد لايق و شايسته رو پيدا كنند ؛ حاضرند كه مثل همان دختر باشند.

ديروز با خودم فكر مي كردم كه ما انسانها حاضريم خيلي از اين از خود گذشتگي ها را انجام دهيم ، اما براي فردي كه واقعا لايقش باشد ؛ هيچ وقت هم مشخص نكرده ايم كه آن شخصي كه ما حاضر به هر كاري براي او هستيم داراي چه خصوصياتي بايد باشد.

تنها در فكرمان تمام خوبيها را و منتهي اليه آن را جمع كرده و رويايي محال براي خود ساخته ايم.حال اينكه تنها خداست كه از هر نظر برتر است و مطمئنا از بهترين معشوقها هم ، انسان عاشق روزي دل آزرده خواهد شد ، و اين امري عقلاني است ، هيچ انساني خوب يا بد مطلق نيست ، و در بهترين حالت شخص در هر لحظه عمر در حال يادگيري و صعود به كمال و كرامت انساني است. بهتر است كمي معقول تر فكر كنيم و بيانديشيم.

شايد همين فرد كنار دستي ما لايق برترين گوهرهاي مادي و معنوي باشد.بايد خصوصيات فرد دلخواه را بارها فكر كرد و به رشته تحرير در آورد ؛ و سپس آن را منطقي مرور كرد ، ما خودمان هم انسانيم ؛ خوب است همان معيارها كمي نيز با خود بسنجيم.

به نظرم اين بحث ها جاي سخنان فراوان دارد ، زيرا متاسفانه ما دچار خودفريبي و خودشيفتگي شده ايم ، به فرهنگ گذشته خود مي باليم ، حال اينكه همه آنها را در عمل به فراموشي سپرده ايم. جوانان ما و چه بسا ملت ما و همه ما نياز به يك تحول و بازآفريني فرهنگي داريم. روز و شب به فكر تامين شكم و احتياجات روزمره هستيم ، اما ماه به ماه نيز لحظه اي خوراكي فرهنگي نمي خوريم و تنها شده ايم يك عده انسانهاي مصرف گرا ، كار براي امرار معاش و خوردن و خوردن و تفريح براي كسب نيرويي تازه براي كارها. نسبت به همه چيز ، دنياي بيرون اعم از سياست و اجتماع و فرهنگ و خانواده غافل شده ايم و از آن نگران كننده تر نيز اينكه ، از دنياي درون خود به كل بريده ايم و هيچ خوراكي براي آن تهيه نمي كنيم.

بايد بدانيم ، ناله و گله و شكايت و ياس ، چاره هيچ كاري نيست. و تا وقتي ما براي بدست آوردن چيزي آستين ها را بالا نزنيم ، آن را به ما نمي دهند و هميشه از آن محروميم.

به اميد روزهايي پر تلاش و پر بركت براي تمام ايرانيان ، با بيداري و آگاهي و سرزندگي و معنويت توام با آزادي و عدالت.