سلام به شما دوستان گرامی

راستش به خاطر تازه قبول شدن در دوره جدید دانشگاه یک مقدار وقتم پر شده بود. و مطلب نمی دادم.

الان هم دفترم رو نیاوردم که بخوام مطالب جدیدمو بنویسم.ولی قول میدم که تا دو یا سه روز آینده یکی از مطالب جدیدمو براتون بنویسم.

ولی حالا خوبه به این نکته اشاره کنم که متاسفانه چقدر مشکل در جامعه و کشور داریم. منظورم سیاه نمایی و این جور چیزها نیست. ما دیگر هموطنیم و باید تعارف را کنار بگذاریم. ما مشکلات بسیار زیاد و پیچیده ای در تمام زوایای زندگی تاریخی اجتماعی و شخصی و . . . خودمون داریم. ولی فاجعه اینجاست که هنوز خیلیهایمان این مشکلات را یا نمی دانیم و یا باور نداریم.

از بچگی اینطور جا افتاده که بزرگ می شویم و درس می خوانیم و شغل پر در آمدی پیدا می کنیم و بعد ازدواج و بچه و بعد هم تلاش برای بزرگ کردن بچه و ازدواج دادن او . . .

این شد کل زندگی که به مغز تاریخی ما ریخته شده. و با وجود فرهنگ غنی که داریم. متاسفانه در تمدن  در  زیر صفر به سر می بریم.

نمی دانیم که زندگی فلسفه و اهداف دیگری دارد.که در چهارچوب آن فلسفه و اهداف ، بقيه چيزهايي كه اشاره شد هم وجود دارند.

متاسفانه همه فقط دنبال زندگي خود و آن هم از نظر مادي هستند. كاري به انديشه ، تفكر ، جامعه ، دنياي اطراف ندارند. و نهايتا اين باعث مي شود كه خودآگاهي هم نداشته باشند و همين است كه ما هنوز بعد از صد و پنجاه سال به توسعه مادي و معنوي خود و اجتماعمان نرسيده ايم.

من همه را به مطالعه و تفكر بيشتر دعوت مي كنم.

به اميد ايراني آباد ، آزاد ، مستقل ، پيشرو كه بر پايه آگاهي مردم  شكل گرفته باشد.

با تشكر

-در ضمن لازم به ذكر است كه منظور از جمله بالا اين نيست كه الان در چنين ايراني نيستيم. بلكه مطمئنا شاخصه هايي از كلمات بالا را داريم.اما متاسفانه تا رسيدن به شكل تكامل يافته و همه جانبه آن فاصله زیادی داريم. که این عزم بلند و گسترده ملی را طلب می کند.