دلم می خواست شبی آرام و مهتابی که برگهای درخت یاس در نوازش نسیم این سو و آن سو می روند. من هم رها تر و سبکتر از همیشه در جاده آبی و روشن شب آرام آرام به حرکت در آیم و آهسته بال بگشایم و به آسمانها پرواز کنم.

با ستارگان بیدار به نجوا بنشینم و با ماه درد دل کنم؛ دلم میخواد در راه آسمانها ، جواب هر شهاب را با تکبیری زیبا بدهم.

دلم می خواست در طلوع سحر انگیز سحر ، و بعد از مناجاتی روحانی با خدا ، به سوی سرزمین رنگین کمانها بال بگشایم. در راه با پرندگان بهاری پرواز کنم. و به ابرهای سپید سلامی بلند هدیه دهم.

دوست دارم آرام با آهنگ تمام کائنات به جلو قدم بردارم. دوست دارم آنقدر حرکت کنم تا در نور گم شوم ، هیچ شوم.

دلم می خواست در یک روز بارانی ، هر قطره باران را پله ای کنم و به سوی آسمان زندگی بخش حرکت کنم. لبیک گویان و مویه کنان ، قطرات در گوشم زمزمه کنند و با آنها به گفتگو بنشینم.

ویا دلم می خواست می شد به سرزمین دریاها سفر کرد. با ماهیان و ماکیان به شنا پرداخت و به صدف ها مروارید بخشید.

دلم می خواست به باغی سفر می کردم پر از گلهای یاس ، نیلوفر و نرگس و . . . و هر روز سر بر بالین یکیشان به خواب روم و در خواب رویای جاویدانه شدنشان را ببینم.

دلم میخواد تو آسمونها راه برم

به روی ابرها برسم

بچینم از ستاره ها

بوسه زنم به کهکشان

از ماه ملاقات بکنم

با خورشید آواز بخونم

سیری کنم توی فضا

دست شهاب رو بگیرم

پر بکشم سوی خدا !

با تشکر-موفق باشید